Erik Bosma

klik op foto voor vergroting:






Erik Bosma (1967)

Passanten

In mijn beelden isoleer ik mensen en belicht ze in een neutrale omgeving. Het benadrukt het loskomen van de vermoede anonimiteit in de massa en het ontluiken van een identiteit. Mijn beelden zijn portretten van passanten. Portretten is in dit verband een vreemde combinatie met passanten, maar juist dit maakt het werk naar mijn mening interessant. De meeste personen in het beeld lopen van rechts naar links of omgekeerd en kijken nooit naar voren zoals bij het klassieke portret. Bovendien speelt de relatie tussen de personen en de ruimte waarin zij zich bevinden een grote rol. Deze ruimte/omgeving is gereduceerd tot ruis. Het versterkt het opgaan in een eigen gedachtewereld.

Vanwege het karakter en de structuur heb ik voor een buitengewoon zeldzame techniek gekozen: carborundumdruk. De carborundumdruk werd uitgevonden door de Frans-Amerikaanse kunstenaar Henri Goetz, die in het naoorlogse Parijs van de vorige eeuw een privé-school oprichtte. Zelf schilder wilde hij een grafische techniek die het schilderen het meest benaderde. Carborundum is een metaalpoeder dat o.a. wordt gebruikt voor het prepareren van lithografiestenen. Goetz mengde de carborundum met hars en bracht het aan op een oppervlak met daarop een natte harslaag.

Door te experimenteren en het toepassen van andere/verschillende materialen heb ik het proces naar mijn hand gezet. Een plaat karton wordt voorzien van een laag vernis. Vervolgens schilder ik het beeld met houtlijm en bestrooit het met carborundum. Wanneer de houtlijm is opgedroogd schilder ik meerdere lagen vernis over het carborundum om variaties in toon te krijgen. De manuele handeling beïnvloedt het uiteindelijke beeld. De nuanceverschillen en intensiteit van een carborundumdruk versterken het innerlijke van de personages.

terug naar index